Zwodnicze interfejsy w interfejsach internetowych
Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy (witryna sklepu) nie mogliby projektować, organizować ani obsługiwać swoich interfejsów internetowych (ekran), w tym ich elementów wizualnych, dźwiękowych i innych, w sposób, który może wprowadzać konsumentów w błąd lub nimi manipulować albo w inny sposób istotnie zniekształcać zachowanie gospodarcze konsumentów; znak zakazu wjazdu stoi obok tych słów, a nie na ekranie. Poniżej, w osobnym polu: załącznik I część III zawiera wykaz zwodniczych interfejsów („dark patterns”), które byłyby uznawane za nieuczciwe w każdych okolicznościach; wykaz uzupełnia regułę ogólną. Komisja może zmienić ten wykaz w drodze aktu delegowanego, dodając zwodnicze interfejsy lub zmieniając je, co przedstawiono jako ołówek wskazujący na wykaz.
Przedsiębiorca
projekt,
organizacja,
obsługa
interfejs internetowy
Zakazane
zwodzić lub
manipulować
wykaz: zał. I,
część III
Zmiana
Komisja
może
zmienić
Przedsiębiorcy nie mogliby projektować, organizować ani obsługiwać swoich interfejsów internetowych w sposób mogący wprowadzić konsumentów w błąd lub nimi manipulować.
Marketing influencerski: ujawnienie
Zgodnie z wnioskiem trzy obowiązki, każdy oznaczony znakiem zaznaczenia. Pole 1: przedsiębiorcy prowadzący marketing influencerski, czyli promowanie produktów w zamian za zapłatę (telefon, na którym osoba trzyma produkt, z monetą), ujawniają handlowy cel komunikatu w sposób jasny, widoczny i jednoznaczny; ujawnienie następuje wprost, przy każdym komunikacie handlowym, za pomocą określeń „advertisement” lub „commercial collaboration” (brzmienie angielskie). Pole 2: jeżeli komunikat jest zamieszczony na platformie internetowej objętej zakresem rozporządzenia (UE) 2022/2065, ujawnienie następuje za pomocą funkcji, o której mowa w art. 26 ust. 2 tego rozporządzenia, co przedstawiono jako przełącznik w pozycji włączonej. Pole 3: przedsiębiorca korzystający z usług marketingu influencerskiego (witryna sklepu) zapewnia w drodze umowy lub, w braku umowy, innymi odpowiednimi środkami, aby przedsiębiorca prowadzący marketing influencerski przestrzegał rozporządzenia, co przedstawiono jako umowę między nimi.
Influencer
advertisement
lub
commercial collaboration
każdy komunikat
gdy: platforma online
Influencer
funkcja platformy
Przedsiębiorca
Umowa
Influencer
zapewnić w umowie
Przedsiębiorcy prowadzący marketing influencerski musieliby oznaczać każdy komunikat handlowy określeniem „advertisement” lub „commercial collaboration” (brzmienie angielskie).
Marketing influencerski: pięć zakazów
Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy prowadzący marketing influencerski, czyli promowanie produktów w zamian za zapłatę (u góry po lewej: megafon i telefon, na którym osoba trzyma produkt, z monetą), nie mogą robić pięciu rzeczy, z których każdą przedstawiono jako kafelek ze znakiem zakazu wjazdu. Nie mogą kierować do małoletnich bezpośrednich zachęt do zakupu produktów ani do nakłaniania rodziców lub innych dorosłych do zakupu produktów; wywoływać wrażenia, że nie działają w celach handlowych, gdy tak działają, w szczególności gdy komunikaty są prowadzone przez małoletnich lub z ich udziałem; ani wywoływać wrażenia, że produkt jest odpowiedni dla małoletnich, gdy tak nie jest. Nie mogą prowadzić marketingu influencerskiego produktów, których reklamowanie wśród konsumentów jest zakazane na mocy prawa Unii lub prawa krajowego, ani produktów niebezpiecznych w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2023/988 lub innych unijnych przepisów dotyczących produktów. Małoletni to każda osoba fizyczna poniżej 18. roku życia.
Praktyka handlowa
Influencer
Zakazane
poniżej 18
wprost
zachęcanie
małoletnich
Zakazane
wrażenie:
cel niehandlowy
Zakazane
poniżej 18
wrażenie:
odpowiedni dla
małoletnich
Zakazane
produkty
z zakazem
reklamy
Zakazane
niebezpieczne
produkty
Marketing influencerski nie mógłby obejmować pięciu rzeczy, w tym bezpośredniego nakłaniania małoletnich do zakupu i marketingu produktów niebezpiecznych.
Reklama oparta na profilowaniu: dwa ograniczenia Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy nie mogliby kierować reklam do konsumenta na podstawie profilowania w dwóch przypadkach, przedstawionych jako dwa pola ze znakiem zakazu wjazdu, pod rzędem pokazującym profilowanie prowadzące do reklam ukierunkowanych wyświetlanych konsumentowi. Po pierwsze: z wykorzystaniem danych osobowych konsumenta, jeżeli przedsiębiorca wie z wystarczającą pewnością, że konsument jest małoletni (osoba poniżej 18. roku życia). Po drugie: z wykorzystaniem szczególnych kategorii danych osobowych, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679. Inne reklamy nie są objęte tą regułą. Przedsiębiorcy nie musieliby przetwarzać dodatkowych danych osobowych, aby ocenić, czy konsument jest małoletni. Artykuł nie miałby zastosowania do dostawców platform internetowych, do których stosuje się rozdział III sekcja 3 rozporządzenia 2022/2065.
profilowanie reklama ukierunkowana
Konsument
gdy: wie z wystarczającą pewnością
poniżej 18
dane osobowe Zakazane
Zakazane
szczególne kategorie
poza: platformy internetowe
Przedsiębiorcy nie mogliby kierować reklam opartych na profilowaniu z wykorzystaniem danych osobowych konsumenta, jeżeli wiedzą z wystarczającą pewnością, że konsument jest małoletni, ani z wykorzystaniem szczególnych kategorii danych osobowych.
Ceny spersonalizowane: dwa ograniczenia Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy nie mogliby personalizować ceny na podstawie profilowania w sposób, który z racjonalnym prawdopodobieństwem może wyrządzić szkodę konsumentowi, jeżeli przedsiębiorca wie z wystarczającą pewnością, że konsument jest małoletni (osoba poniżej 18. roku życia), lub wie z wystarczającą pewnością, że konsument jest szczególnie podatny ze względu na wiek, łatwowierność, niepełnosprawność lub szczególne nieszczęście lub okoliczność o takiej wadze, że wpływa to na osąd konsumenta. Przedstawiono to jako: profil prowadzący do metki z ceną oznaczonej postacią, obok pękniętej monety oznaczającej szkodę; strzałka ze znakiem zakazu wjazdu prowadzi w dół do pola, które zawiera warunek i pokazuje małoletniego oraz konsumenta szczególnie podatnego. Wszystkie warunki muszą być spełnione łącznie; inne przypadki ustalania cen spersonalizowanych nie są objęte tą regułą. Przedsiębiorcy nie musieliby przetwarzać dodatkowych danych osobowych, aby ocenić, czy konsument jest małoletni lub szczególnie podatny.
profilowanie
Szkoda
personalizacja ceny może wyrządzić szkodę
Zakazane
gdy: wie z wystarczającą pewnością
poniżej 18
podatny
Przedsiębiorcy nie mogliby personalizować ceny na podstawie profilowania w sposób, który z racjonalnym prawdopodobieństwem może wyrządzić szkodę, jeżeli wiedzą z wystarczającą pewnością, że konsument jest małoletni lub szczególnie podatny.
Waluty wirtualne: wartość i małoletni Dwie reguły wniosku. Pierwsze pole: przedsiębiorca oferujący płatne waluty wirtualne, które służą do zakupu przedmiotów wirtualnych lub innych produktów oferowanych przez tego przedsiębiorcę, musiałby podawać odpowiadającą im wartość pieniężną tych przedmiotów wirtualnych lub innych produktów albo ich szacunkową wartość pieniężną w walucie, w której konsument nabył pierwszą walutę wirtualną. Przedstawiono to jako monetę, strzałkę do przedmiotu wirtualnego i banknot ze znakiem zaznaczenia przypięty do przedmiotu. Drugie pole: jeżeli produkty przedsiębiorcy są skierowane do małoletnich lub jeżeli przedsiębiorca wie z wystarczającą pewnością, że produkt jest używany przez małoletnich (osoby poniżej 18. roku życia), płatne waluty wirtualne musiałyby być dla małoletnich domyślnie wyłączone i mogłyby zostać włączone wyłącznie za zgodą rodzica lub opiekuna. Przedstawiono to jako małoletniego, monetę z przełącznikiem w pozycji wyłączonej i rodzica trzymającego klucz w stronę przełącznika. Pierwsza reguła nie miałaby zastosowania do niektórych dostawców podlegających obowiązkowi ujawniania informacji określonemu w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) [EU KIDS Act].
płatne waluty wirtualne
wartość pieniężna
gdy: dla małoletnich
lub: wie z wystarczającą pewnością
poniżej 18
domyślnie wyłączone
rodzic lub opiekun zgoda
Przedsiębiorcy musieliby podawać wartość pieniężną tego, co kupuje się za płatne waluty wirtualne, a w przypadku małoletnich utrzymywać te waluty w stanie wyłączonym, chyba że zgodę wyrazi rodzic lub opiekun.
Systemy zmiennych nagród: trzy reguły Trzy reguły wniosku dotyczące płatnych systemów zmiennych nagród (przedmiotów wirtualnych, innych niż produkty finansowe, oferujących losowe nagrody lub zmienne szanse), przedstawionych jako zamknięta skrzynka ze znakiem zapytania. Pierwsze pole: przedsiębiorcy, którzy je oferują, musieliby informować konsumentów o rodzajach produktów lub przedmiotów wirtualnych dostępnych w takich systemach i o prawdopodobieństwie ich uzyskania; przedstawiono to jako trzy różne przedmioty, każdy obok paska innej długości, bez liczb. Drugie pole: przedsiębiorcy musieliby udostępniać, w łatwo dostępny sposób, skuteczne narzędzia umożliwiające konsumentom wyłączenie płatnych systemów zmiennych nagród; przedstawiono to jako skrzynkę obok przełącznika w pozycji wyłączonej. Trzecie pole: jeżeli produkty przedsiębiorcy są skierowane do małoletnich lub jeżeli przedsiębiorca wie z wystarczającą pewnością, że produkt jest używany przez małoletnich (osoby poniżej 18. roku życia), przedsiębiorca nie mógłby oferować małoletnim płatnych systemów zmiennych nagród; przedstawiono to jako strzałkę od skrzynki do małoletniego ze znakiem zakazu wjazdu. Trzecia reguła nie miałaby zastosowania do niektórych dostawców, którzy podlegają art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) [EU KIDS Act].
płatne systemy zmiennych nagród
rodzaje szanse
narzędzia wyłączenia
gdy: dla małoletnich
lub: wie z wystarczającą pewnością
System zmiennych nagród
Zakazane
poniżej 18
Przedsiębiorcy musieliby informować, co zawierają płatne systemy zmiennych nagród i jakie jest prawdopodobieństwo uzyskania zawartości, udostępniać narzędzie do ich wyłączenia i, przy spełnieniu określonego warunku, nie oferować ich małoletnim.
Pay-to-progress i pay-to-win: małoletni Zgodnie z wnioskiem, jeżeli produkty przedsiębiorcy są skierowane do małoletnich lub jeżeli przedsiębiorca wie z wystarczającą pewnością, że produkt jest używany przez małoletnich (osoby poniżej 18. roku życia), przedsiębiorca nie mógłby oferować małoletnim mechanizmów „pay-to-progress” i „pay-to-win”. Są to zakupy w grze lub w aplikacji, które są niezbędne lub przedstawiane jako niezbędne do postępów lub sukcesu w grze lub w aplikacji. Przedstawiono to jako: warunek w pasku; rząd stopni z zamkniętą bramką, która przyjmuje monetę (pay-to-progress); podium zwycięzców z monetą pod najwyższym stopniem (pay-to-win); oraz strzałkę od obu do małoletniego ze znakiem zakazu wjazdu. Inne zakupy nie są objęte tą regułą.
gdy: dla małoletnich
lub: wie z wystarczającą pewnością
Waluta wirtualna
pay-to-progress
Waluta wirtualna
pay-to-win
Zakazane
poniżej 18
Przy spełnieniu określonego warunku przedsiębiorcy nie mogliby oferować małoletnim mechanizmów „pay-to-progress” i „pay-to-win”.
Projektowanie uzależniające: narzędzia wyłączenia Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy, którzy projektują, organizują lub obsługują swoje produkty cyfrowe w sposób, który ma zachęcać do kompulsywnego lub nadmiernego korzystania lub w przypadku którego można to racjonalnie przewidzieć, musieliby udostępniać konsumentom, w łatwo dostępny sposób, skuteczne narzędzia umożliwiające wyłączenie, pojedynczo lub wszystkich naraz, czterech rodzajów funkcji zachęcających do takiego korzystania. Przedstawiono to jako listę ustawień ze znakiem zaznaczenia (narzędzie jest tym, co przedsiębiorca musi zapewnić) i przełącznik dla każdej funkcji, niektóre włączone, inne wyłączone, oraz jeden przełącznik dla wszystkich: funkcje umożliwiające automatyczne odtwarzanie treści i nieprzerwane korzystanie z treści bez skutecznych i regularnych przerw; powiadomienia, które nie są wywołane interakcją lub aktywnością konsumenta w usłudze ani nie są z nimi bezpośrednio związane; funkcje zachęcające do aktywności w regularnych porach lub z większą częstotliwością; oraz funkcje i zachowania systemu, które zachęcają do dalszego korzystania przez symulowanie relacji międzyludzkich, takie jak uporczywe zachęty do dalszej interakcji z zautomatyzowanym systemem. Sam artykuł nie zakazywałby tych funkcji. Artykuł nie miałby zastosowania do niektórych przedsiębiorców objętych rozporządzeniem (UE) [EU KIDS Act].
gdy: kompulsywne lub zbytnie użycie
wyłączyć pojedynczo
autoodtwarzanie
powiadomienia
aktywność w stałych porach
symulowanie relacji między- ludzkich
lub wszystkie
Jeżeli produkt cyfrowy jest zaprojektowany w sposób zachęcający do kompulsywnego lub nadmiernego korzystania, przedsiębiorca musiałby udostępnić konsumentom narzędzia do wyłączenia czterech rodzajów funkcji.
Bilety na wydarzenia: przejrzystość cen Dwie reguły wniosku dotyczące ujawniania informacji w odniesieniu do biletów na wydarzenia; żadna z nich nie ustala ani nie ogranicza ceny. Pierwsze pole: w zaproszeniu do dokonania zakupu biletów na wydarzenia, których cena może wzrosnąć wskutek działań przedsiębiorcy lub wskutek zautomatyzowanych lub algorytmicznych procesów, przedsiębiorca musiałby jasno i w widoczny sposób ujawnić, ile biletów w danej kategorii biletów jest dostępnych po reklamowanej cenie, oraz maksymalną cenę, jaką konsument może być zobowiązany zapłacić za ten bilet. Przedstawiono to jako bilet obok wyświetlacza z dwoma zaznaczonymi pozycjami; cena maksymalna jest pokazana jako metka z ceną obok strzałki zatrzymującej się na linii. Drugie pole: przedsiębiorca oferujący odsprzedaż biletu na wydarzenie musiałby jasno i w widoczny sposób wyświetlać pierwotną łączną cenę biletu pobraną przez organizatora wydarzenia oraz, w stosownych przypadkach, kategorię biletu, rząd i numer miejsca. Przedstawiono to jako przekazywany bilet obok wyświetlacza z dwoma zaznaczonymi pozycjami.
gdy: cena może wzrosnąć
Bilet
ile biletów po reklamowanej cenie
cena maksymalna
odsprzedaż
pierwotna cena łączna
kategoria, rząd, miejsce
Sprzedawcy biletów na wydarzenia, których cena może wzrosnąć, musieliby podawać, ile biletów jest dostępnych po reklamowanej cenie, oraz cenę maksymalną; odsprzedający musieliby podawać pierwotną cenę całkowitą.
Wirtualna kolejka: wyświetlanie ceny Zgodnie z wnioskiem, jeżeli przedsiębiorca korzysta z systemu wirtualnej kolejki (sekwencyjnego systemu oczekiwania przed interfejsem zamówienia, w trakcie którego przedsiębiorca mógłby zmienić cenę), musiałby jasno i w widoczny sposób wyświetlać, w chwili gdy konsument wchodzi do wirtualnej kolejki i przez cały czas, gdy konsument w niej pozostaje: aktualną cenę produktu, aktualizowaną w czasie rzeczywistym, jeżeli cena zmienia się w czasie pobytu konsumenta w kolejce; informację, czy cena ta może się zmienić w czasie oczekiwania; oraz, jeżeli cena może się zmienić, maksymalną cenę, jaką konsument może być zobowiązany zapłacić. Przedstawiono to jako tablicę z trzema zaznaczonymi pozycjami nad kolejką osób czekających przed ekranem. Reguła dotyczy wyłącznie wyświetlania: nie zamrażałaby ceny ani nie zakazywałaby zmian cen. Artykuł nie miałby zastosowania do wykonywania zleceń dotyczących instrumentów finansowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 600/2014.
aktualna cena na bieżąco
czy może się zmienić
cena maksymalna
w kolejce
Interfejs internetowy
wirtualna kolejka
poza: instrumenty finansowe
Przedsiębiorca korzystający z wirtualnej kolejki musiałby wyświetlać, dopóki konsument w niej pozostaje, aktualną cenę, informację, czy może się ona zmienić, oraz cenę maksymalną.
Bezpłatne okresy próbne: przypomnienie i zgoda Oś czasu, bez zachowania skali, dla umów z bezpłatnym okresem próbnym zawieranych za pośrednictwem interfejsu internetowego lub innymi środkami cyfrowymi. Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorca musiałby wysłać konsumentowi na trwałym nośniku przypomnienie w rozsądnym terminie przed końcem okresu próbnego (przedstawione jako koperta ze znakiem zaznaczenia przed datą końcową), podające datę końcową, prawo do rozwiązania umowy i możliwość kontynuowania odpłatnie, jeżeli konsument wyraźnie się na to zgodzi. W dniu końcowym linia się rozwidla. Jeżeli przypomnienie zostało wysłane, a konsument wyraźnie wyraził zgodę przed końcem okresu próbnego, umowa jest kontynuowana jako umowa odpłatna, a przedsiębiorca musiałby bez zbędnej zwłoki, a najpóźniej w ciągu tygodnia, przekazać na trwałym nośniku potwierdzenie tej zgody (druga koperta ze znakiem zaznaczenia). Jeżeli przypomnienie nie zostało wysłane lub konsument nie wyraził wyraźnej zgody, konsument nie byłby związany umową: wystarczy jedno z nich, co przedstawiono jako dwie osobne strzałki, jedną od koperty narysowanej linią przerywaną i jedną od dymku narysowanego linią przerywaną, do otwartego ogniwa łańcucha.
data końca okres próbny Wiadomość wysłana
Wiadomość wysłana
w rozsądnym terminie przed
wyraźna zgoda
umowa odpłatna
potwierdzenie
w ciągu tygodnia
Nie przekazano
Nie przekazano
niezwiązany
Przed końcem bezpłatnego okresu próbnego przedsiębiorca musiałby wysłać przypomnienie, a konsument byłby związany płatną umową dopiero po wyrażeniu wyraźnej zgody.
Długie umowy: przypomnienie przed przedłużeniem Trzy osie czasu, bez zachowania skali, dla umowy o ciągłe dostarczanie produktów zawartej na okres sześciu miesięcy lub dłuższy, za pośrednictwem interfejsu internetowego lub innymi środkami cyfrowymi, która przewiduje automatyczne przedłużenie. Pierwsze pole: zgodnie z wnioskiem przedsiębiorca musiałby przypomnieć konsumentowi na trwałym nośniku, nie wcześniej niż 1 miesiąc i nie później niż czternaście dni przed dniem automatycznego przedłużenia umowy, o zbliżającym się przedłużeniu i o prawie do rozwiązania umowy; przedstawiono to jako kopertę ze znakiem zaznaczenia nad zacieniowanym przedziałem przed przedłużeniem. Drugie pole: jeżeli przypomnienie nie zostało wysłane (koperta narysowana linią przerywaną), umowa i tak zostaje przedłużona, ale konsument miałby prawo do bezpłatnego rozwiązania umowy w dowolnym momencie od dnia przedłużenia do dnia, w którym przedsiębiorca wyśle przypomnienie, bez okresu wypowiedzenia. Trzecie pole: w przypadku umów przedłużonych na czas nieokreślony konsument miałby prawo do rozwiązania umowy w dowolnym momencie po automatycznym przedłużeniu, z zachowaniem co najwyżej jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia i bezpłatnie, z wyjątkiem opłat za otrzymywanie produktu w okresie wypowiedzenia; dotyczy to zarówno sytuacji, w której przypomnienie zostało wysłane, jak i tej, w której nie zostało wysłane.
6 miesięcy lub dłużej
automatyczne przedłużenie
Wiadomość wysłana
Wiadomość wysłana
1 miesiąc czternaście dni przed
Nie przekazano
rozwiązanie bezpłatne
czas nieokreślony
najwyżej miesiącwypowiedzenia
W przypadku umów zawartych na sześć miesięcy lub dłużej przedsiębiorca musiałby wysłać przypomnienie nie wcześniej niż na miesiąc i nie później niż na czternaście dni przed automatycznym przedłużeniem.
Krótkie umowy: przypomnienie przed przedłużeniem Oś czasu, bez zachowania skali i bez rzeczywistej liczby okresów, dla umowy o ciągłe dostarczanie produktów zawartej na okres krótszy niż sześć miesięcy, za pośrednictwem interfejsu internetowego lub innymi środkami cyfrowymi, która przewiduje automatyczne przedłużenie. Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorca musiałby przypomnieć konsumentowi na trwałym nośniku o zbliżającym się przedłużeniu i o prawie do rozwiązania umowy najpóźniej na tydzień przed automatycznym przedłużeniem, w wyniku którego pierwotny okres obowiązywania umowy (lub kolejny okres przedłużenia) osiąga sześć miesięcy albo które stanowi dziesiąte przedłużenie umowy, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Przedstawiono to jako rząd równych okresów z dwiema flagami, jedną w miejscu, w którym czas trwania osiąga sześć miesięcy, i jedną przy dziesiątym przedłużeniu, nawias wskazujący na wcześniejszą flagę oraz kopertę ze znakiem zaznaczenia na tydzień przed nią. To, która flaga jest pierwsza, zależy od umowy; rysunek odzwierciedla jedno z możliwych odczytań niejasnego zdania. Drugie pole: jeżeli przypomnienie nie zostało wysłane (koperta narysowana linią przerywaną), konsument miałby prawo do bezpłatnego rozwiązania umowy w dowolnym momencie od dnia, w którym przypomnienie powinno było zostać wysłane, do dnia, w którym przedsiębiorca wyśle przypomnienie. Odstępstwo dotyczące krótkoterminowych umów inwestycyjnych, w przypadku gdy konsument wyraził wyraźną zgodę, nie zostało przedstawione.
co nastąpi wcześniej
osiąga 6 miesięcy
10. przedłużenie poniżej 6 miesięcy
Wiadomość wysłana
Wiadomość wysłana
tydzień przed
Nie przekazano
bezpłatne rozwiązanie
W przypadku umów zawartych na mniej niż sześć miesięcy przypomnienie należałoby wysłać najpóźniej tydzień przed przedłużeniem, w wyniku którego okres obowiązywania osiąga sześć miesięcy, lub przed dziesiątym przedłużeniem, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.
Internetowa funkcja rozwiązania umowy Cztery ponumerowane kroki. Zgodnie z wnioskiem, jeżeli przedsiębiorca umożliwia konsumentom zawieranie umów za pośrednictwem interfejsu internetowego, musiałby zapewnić, aby konsumenci mogli rozwiązać umowę za pomocą funkcji rozwiązania umowy w interfejsie internetowym, niezależnie od sposobu, w jaki umowa została zawarta. Krok 1: funkcja byłaby oznaczona słowami „terminate the contract here” (brzmienie angielskie) lub jednoznacznym równoważnym sformułowaniem, wyraźnie wyświetlona i łatwo dostępna; przedstawiono to jako przycisk na ekranie ze znakiem zaznaczenia. Krok 2: umożliwiałaby konsumentowi wysłanie internetowego oświadczenia o rozwiązaniu umowy zawierającego imię i nazwisko konsumenta, dane identyfikujące umowę oraz dane środka elektronicznego, za pomocą którego zostanie wysłane potwierdzenie; przedstawiono to jako formularz z trzema wierszami. Krok 3: konsument przesyłałby je za pomocą funkcji potwierdzenia oznaczonej wyłącznie słowami „confirm the contract termination” (brzmienie angielskie) lub jednoznacznym równoważnym sformułowaniem. Krok 4: przedsiębiorca musiałby bez zbędnej zwłoki, a najpóźniej w ciągu tygodnia, przesłać konsumentowi na trwałym nośniku potwierdzenie otrzymania. Artykuł dotyczy sposobu rozwiązania umowy, a nie tego, czy lub kiedy umowa może zostać zakończona.
gdy: umowy zawierane online
1
terminate the contract here
Wymagane
2
Konsument
Umowa
Poczta elektroniczna
oświadczenie o rozwiązaniu
3
confirm the contract termination
4
Przedsiębiorca
Konsument
potwierdzenie
w ciągu tygodnia
Przedsiębiorca umożliwiający konsumentom zawieranie umów przez internet musiałby oferować internetową funkcję ich rozwiązania, oznaczoną słowami „terminate the contract here” (brzmienie angielskie) lub jednoznacznym odpowiadającym im sformułowaniem.
Internetowa funkcja odstąpienia od umowy Cztery ponumerowane kroki. Zgodnie z wnioskiem w przypadku umów zawieranych na odległość w rozumieniu art. 2 pkt 7 dyrektywy 2011/83/UE, w tym umów o świadczenie usług finansowych, zawieranych za pośrednictwem interfejsu internetowego, przedsiębiorca musiałby zapewnić, aby konsument mógł odstąpić od umowy za pomocą funkcji odstąpienia od umowy. Krok 1: funkcja byłaby oznaczona słowami „withdraw from contract here” (brzmienie angielskie) lub jednoznacznym równoważnym sformułowaniem, wyraźnie wyświetlona, łatwo dostępna i stale dostępna w okresie odstąpienia od umowy; przedstawiono to jako przycisk na ekranie ze znakiem zaznaczenia nad nawiasem oznaczającym okres odstąpienia. Krok 2: umożliwiałaby konsumentowi wysłanie internetowego oświadczenia o odstąpieniu od umowy zawierającego imię i nazwisko konsumenta, dane identyfikujące umowę oraz dane środka elektronicznego, za pomocą którego zostanie wysłane potwierdzenie; przedstawiono to jako formularz z trzema wierszami. Krok 3: konsument przesyłałby je za pomocą funkcji potwierdzenia oznaczonej wyłącznie słowami „confirm withdrawal” (brzmienie angielskie) lub jednoznacznym równoważnym sformułowaniem. Krok 4: przedsiębiorca musiałby bez zbędnej zwłoki przesłać konsumentowi na trwałym nośniku potwierdzenie otrzymania; ten artykuł nie określa terminu w dniach ani tygodniach. Prawo do odstąpienia od umowy i jego okres wynikają z dyrektywy 2011/83/UE, a nie z tego artykułu.
gdy: umowy na odległość zawarte online
1
withdraw from contract here
Wymagane
okres odstąpienia
2
Konsument
Umowa
Poczta elektroniczna
oświadczenie o odstąpieniu
3
confirm withdrawal
4
Przedsiębiorca
Konsument
potwierdzenie bez zbędnej zwłoki
W przypadku umów zawieranych na odległość przez internet przedsiębiorca musiałby oferować funkcję odstąpienia od umowy oznaczoną słowami „withdraw from contract here” (brzmienie angielskie) lub jednoznacznym odpowiadającym im sformułowaniem, dostępną przez cały okres na odstąpienie od umowy.
Człowiek w obsłudze klienta
Zgodnie z wnioskiem, jeżeli przedsiębiorca zapewnia internetową obsługę klienta po zawarciu umowy, musiałby zapewnić możliwość komunikacji z człowiekiem. Dwa warunki przedstawiono w jednej ramce i połączono słowem „i”: konsument o to prosi (na żądanie konsumenta) oraz inne środki nie są skuteczne. Inne środki przedstawiono jako zautomatyzowany system i wiadomość z przerwaną szarą linią pod nimi; tekst nie ogranicza ich do zautomatyzowanych systemów. Strzałka prowadzi od ramki do osoby z zestawem słuchawkowym i znakiem zaznaczenia: człowieka. Pasek u dołu informuje, że artykuł nie miałby zastosowania do usług inwestycyjnych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE.
gdy: obsługa klienta online
Umowa
na żądanie
i
inne środki
nieskuteczne
Wymagane
człowiek
poza: usługi inwestycyjne
Jeżeli przedsiębiorca zapewnia internetową obsługę klienta po zawarciu umowy, musiałby na żądanie udostępnić kontakt z człowiekiem, gdy inne środki nie są skuteczne.
Zautomatyzowane systemy: wybór konsumenta
Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy udostępniający zautomatyzowane systemy, za pomocą których konsumenci mogą zawierać i wykonywać umowy w ich imieniu, musieliby zapewnić, aby przy pierwszym użyciu konsumenci musieli wyraźnie wybrać jedną z trzech opcji. Rysunek przedstawia konsumenta, zautomatyzowany system trzymający umowę i kartę z nagłówkiem „pierwsze użycie” z trzema równorzędnymi opcjami, z których żadna nie jest wstępnie zaznaczona: potwierdzanie wszystkich umów proponowanych przez system przed związaniem się nimi; potwierdzanie tylko określonego rodzaju umów, na podstawie kryteriów ustalonych przez konsumenta, w tym ceny maksymalnej i terminu (przedstawionych jako metka z ceną pod linią i zegar); lub brak potwierdzania umów przed związaniem się nimi. Znak zaznaczenia oznacza obowiązek przedsiębiorcy. Poniżej: konsumenci mogliby w każdej chwili zmienić wybór, a przedsiębiorca musiałby przesłać potwierdzenie wyboru na trwałym nośniku. Pasek u dołu informuje, że artykuł nie miałby zastosowania do świadczenia usług finansowych.
Konsument
Zautomatyzowany system
1. użycie
Wymagane
potwierdzać wszystkie
potwierdzać określone
bez potwierdzeń
zmiana w każdej chwili
potwierdzenie
wyboru
poza: usługi finansowe
Przy pierwszym użyciu zautomatyzowanego systemu, który zawiera umowy w ich imieniu, konsumenci musieliby wyraźnie wybrać, czy potwierdzają wszystkie umowy, tylko umowy określonego rodzaju czy żadnej.
Zautomatyzowane systemy: dalsze zabezpieczenia
Zgodnie z wnioskiem trzy pola. Pierwsze pole: jeżeli przedsiębiorca udostępniający zautomatyzowany system otrzymał płatność za zaproponowanie umowy lub jeżeli istnieje konflikt interesów z przedsiębiorcami, których dotyczy proponowana umowa, zautomatyzowany system musiałby to ujawnić i wymagać od konsumenta potwierdzenia odpowiedniej umowy, niezależnie od wyboru wyrażonego wcześniej przez konsumenta. Drugie pole: jeżeli zautomatyzowany system zawiera umowę z przedsiębiorcą, przekazywałby temu przedsiębiorcy dane kontaktowe konsumenta niezbędne do wykonania umowy, a przedsiębiorca ten musiałby przesłać konsumentowi potwierdzenie umowy na trwałym nośniku, prostym i zrozumiałym językiem. Trzecie pole, ze znakiem zakazu wjazdu: przedsiębiorcy nie mogliby projektować, organizować ani obsługiwać swoich interfejsów internetowych w sposób wymagający od konsumentów korzystania z zautomatyzowanych systemów w celu uzyskania do nich dostępu lub zawierania za ich pośrednictwem transakcji handlowych; znak dotyczy tego wymogu, a nie samego zautomatyzowanego systemu. Pasek u dołu informuje, że artykuł nie miałby zastosowania do świadczenia usług finansowych.
gdy: otrzymana płatność
lub: konflikt interesów
Przedsiębiorca
Zautomatyzowany system
ujawnić
konsument
potwierdza
Zautomatyzowany system
Przedsiębiorca
Konsument
dane kontaktowe
potwierdzenie umowy
Konsument
Zautomatyzowany system
Zakazane
wymóg użycia
systemów zautomat.
poza: usługi finansowe
Zautomatyzowane systemy musiałyby ujawniać płatności i konflikty interesów, przedsiębiorcy musieliby potwierdzać zawarte umowy, a żaden przedsiębiorca nie mógłby zmuszać konsumentów do korzystania z zautomatyzowanego systemu.
Umowy zawierane wyłącznie przez zautomatyzowane systemy
Zgodnie z wnioskiem, jeżeli umowa jest zawierana przez przedsiębiorcę i konsumenta wyłącznie za pośrednictwem zautomatyzowanych systemów, przedsiębiorca mógłby przekazywać informacje, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2011/83/UE, wyłącznie w powszechnie używanym formacie nadającym się do odczytu maszynowego. To uprawnienie przedstawiono jako plik z nawiasami klamrowymi przesyłany od zautomatyzowanego systemu przedsiębiorcy do zautomatyzowanego systemu konsumenta, oznaczony słowem „może”. Druga strzałka biegnie od przedsiębiorcy ponad oboma systemami do samego konsumenta i niesie kopertę ze znakiem zaznaczenia: przedsiębiorca musiałby przekazać konsumentowi potwierdzenie umowy na trwałym nośniku, prostym i zrozumiałym językiem.
gdy: wyłącznie automatycznie
Umowa
trwały nośnik
prosty i zrozumiały język
Konsument
Przedsiębiorca
Zautomatyzowany system
Zautomatyzowany system
może
format do odczytu maszynowego
Jeżeli umowa jest zawierana wyłącznie za pośrednictwem zautomatyzowanych systemów, przedsiębiorca mógłby podawać informacje przedumowne wyłącznie w formacie nadającym się do odczytu maszynowego, ale musiałby potwierdzić umowę konsumentowi prostym językiem.
Marketing bezpośredni: najpierw zgoda
Zgodnie z wnioskiem trzy pola dotyczące marketingu bezpośredniego. Pierwsze pole, ze znakiem zakazu wjazdu: przedsiębiorcy nie mogliby używać do celów marketingu bezpośredniego automatycznych systemów wywołujących bez udziału człowieka (urządzeń automatycznie wywołujących), SMS, MMS ani poczty elektronicznej bez uprzedniej zgody konsumenta. Drugie pole, połączone wyłącznie z ikoną poczty elektronicznej, przedstawia wyjątek: jeżeli przedsiębiorca uzyskuje od swoich klientów elektroniczne dane kontaktowe w związku ze sprzedażą lub dostawą produktu, może je wykorzystywać do marketingu bezpośredniego własnych podobnych produktów, pod warunkiem że konsumenci otrzymują wyraźną możliwość wniesienia sprzeciwu, bezpłatnie i w łatwy sposób, w chwili zbierania danych i przy każdej wiadomości. Trzecie pole, ze znakiem zakazu wjazdu: przedsiębiorcy nie mogliby dzwonić do konsumenta w celach marketingu bezpośredniego za pomocą innych systemów komunikacji bez uprzedniej zgody konsumenta lub, jeżeli przewiduje to prawo krajowe państwa członkowskiego zamieszkania konsumenta, w przypadku gdy konsument wyraził sprzeciw; rysunek powtarza „lub” z tekstu i nie rozstrzyga go. Pasek u dołu: każda wiadomość poczty elektronicznej w celach marketingu bezpośredniego musiałaby wskazywać ważny adres poczty elektronicznej, na który odbiorca może wysłać żądanie zaprzestania przesyłania wiadomości.
marketing bezpośredni
Połączenie telefoniczne
Zautomatyzowany system
SMS
MMS
Poczta elektroniczna
Zakazane
Konsument
bez
uprzedniej zgody
Przedsiębiorca
Konsument
może
Poczta elektroniczna
własne podobne
produkty
możliwość
sprzeciwu
Połączenie telefoniczne
Człowiek
Zakazane
Konsument
bez
uprzedniej zgody
lub: sprzeciw
ważny adres poczty elektronicznej
Przedsiębiorcy potrzebowaliby uprzedniej zgody konsumenta na marketing bezpośredni za pomocą automatycznych systemów wywołujących, SMS, MMS lub poczty elektronicznej, z jednym wyjątkiem dotyczącym własnych klientów.
Bez obchodzenia rozdziału III
Zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy nie mogliby podejmować żadnych działań, które podważają skuteczne przestrzeganie ich obowiązków wynikających z rozdziału III. Obowiązki przedstawiono jako mur; przedsiębiorca idzie przerywaną ścieżką wokół muru, a na tej ścieżce znajduje się znak zakazu wjazdu. Poniżej pięć rodzajów działań wymienionych w artykule: umowne, handlowe, techniczne, wykorzystanie technik behawioralnych oraz projekt interfejsu. Szósty, przerywany kafelek z trzema kropkami oznacza „lub o jakimkolwiek innym charakterze” (tłumaczenie Eureki): wykaz nie jest zamknięty.
Przedsiębiorca
Zakazane
obowiązki z rozdziału III
umowne
handlowe
techniczne
techniki
behawioralne
projekt
interfejsu
Przedsiębiorcy nie mogliby podejmować żadnych działań podważających skuteczne wykonywanie ich obowiązków określonych w rozdziale III.